هیمرا

سلام بر تو مطبوع ! اون که تیشه به ساقه ام می زنه نگاته ، اون که ازم دور میکنه نگاتو اون پاهاته ، گوشم به زیر خاکت منتظره صداته ، جسم و تنم فداته ، روح و دلم به راته ، تمشکه آخ لباته ، خوشحالیم از تی تابه ، خورشید چه بد می تابه ، شهر شما دهاته ، کلی بگم معبود من خداته !!

خب بازدید کننده های خوشگل بابا ! از اون پشت مشتا به من با ایما و اشاره گفتن که تو جنس مخالفت رو توی نوشته ها محسوب نمی کنی و خب من میخوام برای اولین بار و آخرین بار کمی حساب کنم ! بگذریم و بریم که سخن دوست از دور خوشتر است !

توی این پست یه چند تا فیلم هالیوودی خوشگل واستون معرفی می کنم که برید و تهیه اش کنید و نگاه کنید و حال کنید و منو هم دعا کنین. راستی فکر کردین چون دیر به دیر آپدیت می کنم رفتم مسافرت ؟ نخیر ، من تا همه ی شما رو تو مسافرت نکنم ، جایی نمیرم ! دیگه اطاله ی سخن نکنیم و بریم سروقت فیلیما !

۱- The Departed : خب این فیلم جایزه ی اسکار بهترین فیلم رو در سال ۲۰۰۷ بدست آورده . تقریبن میشه گفت از این فیلمای مافیاییه با یه موضوع جدید. این مارتین همیشه فیلمای قشنگی می سازه الهی مامانش واسش بمیره ! دی کاپریو هم که بی خیال کیت وینسلت نمیشه و هرچند وقت یه بار باید یه حالی به این خانم بده ! حالا خوبه تو فیلم مسیر انقلابی ، شوهر کیت وینسلت کارگردان بوده وگرنه باید منتظر یه ریدره( the reader) دیگه می بودیم ! (البته دست سام مندز- شوهر کیت وینسلت – تو کارای خیر هم هست ! فیلم زیبایی آمریکایی ایشون رو ببینین !) مت دیمون هم بعد از دپارتد تو فیلم چوپان خوب یه حال اساسی از آنجلینا جولی گرفت ! جک نیکلسونم که پیره ! مارک والبرگ هم نقش هویج عصبانی رو تو این فیلم ایفا می کنه ! اصلا کی اینو بازیگر کرده ؟ نه تو هپنینگ و نه تو مکس پین دو زار خوب بازی نکرد . کلا پیشنهاد می کنم این فیلم رو ببینین چون من میگم که قشنگه !

۲-  ۲۱Grams . نااومی واتس و بنیسیو دل تورو هم به ترتیب نامزد دریافت جایزه ی بهترین بازیگر نقش اول زن و بهترین بازیگر نقش مکمل مرد اسکار ۲۰۰۴ شدن. این فیلم هم داستان جالبی داشت و با یه حالت پازل گونه ساخته شده بود. این یکی از فیلمای سه گانه ی معمایی اون یارو کارگردان مکزیکی اس که اسمش سخته ! اما من قبل از دیدن فیلم داستانشو تو اینترنت خوندم و دیگه بی مزه شد ! واسه همین دیگه داستانه فیلما رو قبل از دانلود نمی خونم ! من تا قبل از این از شون پت ! متنفر بودم و با دیدن فیلم از نااومی واتس هم متنفر شدم. اما گویا تو اسکار مرسومه که هرکی تو فیلمش لخت نشه ، نامزد اسکار هم نمیشه ! اون مرتیکه پورتوریکویی هم که اسمش رو آوردم به تازگی تو فیلمه چه نقش چگوارا رو بازی کرده و تو فیلم سین سیتی هم یه نقشکی داشته و همچنین بخاطر فیلم ترافیک اسپیلبرگ جایزه ی اسکار برده. در کل فیلم جالبیه فقط یه مقداری صحنه های نادیتیش زیاده و همچنین نظر منو نسبت به نااومی واتس که فیلمای حلقه و کینک کونگش از تلویزیون پخش شده  عوض کرد ! شون پن هم که امسال اسکار گرفت ولی کوفتش باشه ! قبلن هم بخاطر رودخونه ی مرموزه کلینت ایستوود ، اسکار برده بود که اونم کوفتش باشه !

۳- Crash . برنده ی اسکار ۲۰۰۶ . دیگه واسه این فیلم آمارم نمیاد ولی موضوع اصلیش تبعیض نژادیه و ایرانی ها هم قربانی این تبعیضن قربونشون برم ! ولی تو که شبیه اروپاییایی ! (با شما نبودم !) این فیلم هم تلویزیون با ترجمه ی تصادف از سینما یک پخش کرده و بازم فیلم صحنه های برهنگی داره . یکی از بهترین فیلماییه که دیدم ولی ای کاش هی تیکه تیکه نمی زدم جلو !

۴- Changeling  . آنجلینا جولی بخاطر این فیلم نامزد دریافت جایزه ی بهترین بازیگر زن نقش اول اسکار امسال شد. این کلینت ایستوود اینقدر فیلمای تپل می سازه ، کم نمیاره ؟ امسال گرن تورینو رو هم رو پرده داشت (یعنی پارسال) و فروش نسبتا خوبی هم کرد. انتخاب عنوان فیلم هم خیلی جالب و با مسماس. فقط این زیرنویسش خیلی تخیلی بود باید پای مونیتور جون می دادی تا بفهمی منظورش چیه طرف ! میگم این جولی نمیتونه تو یه فیلم جلو برو بچ پشت صحنه لخت نشه ها ! راستی جیا رو دیدین آیا ؟

۵- The Dark Knight . اینو پس فردا تلویزیون نشون میده. امسال دو تا جایزه ی اسکار برد یکی هیث لجر و یکی هم بهترین تدوین صدا . پرفروش ترین فیلم سال و چهارمین فیلم پرفروش دنیا بود و شاید یکی از دلایل موفقیت دور از انتظارش مرگ همون بابا بود که دو سال قبل بخاطر فیلم کوهستان بروکبک نامزد اسکار شده بود. کریستین بیل که همون بت من بود هم تقریبا واستون آشناس. تلویزیون فیلمای بت من آغاز می کند و هویت رو ازش پخش کرده بود که اتفاقا جفتشون هم نولان کارگردانی کرده. کریستوفر نولان هم که دهنش بو شیر میده ! به هرحال شوالیه ی تاریکی فیلم فوق العاده اییه که من خودم به شخصه سه بار دیدمش. البته دو بارش تیکه تیکه بود ! فکر نمی کنم صدا سیما زیاد گند زده باشه بهش چون زیاد مورد خاصی نداشت جز یکی دو تا فرنچ کیس ! حتمن پس فردا ببینینش اگه ندیدین .

دیگه خسته شدم ادامشون در سری های بعد ! شاید فیلمای ایرانی هم آدم حساب کردم مثل بانوان که تو این پست خیر سرم خواستم یه ذره محسوبشون بدارم که متاسفانه نشد ، ان شاء الله در پست های بعد ! دیگه خدانگهدارتان باد !

پی نوشت : مگه نگفتم آستیناتونو بزنین بالا بیاین بیرون ؟ هان ؟ بیام بیرون یا دانشگاه باید همه آستیناشونو زده باشن بالا ! فهمیدین ؟ تا هم نمی کنین و می کشین تا بیاد بالا ! اه !

درود ای محجوب ! سلامم را پاسخت بس افتخاری است ، ولی قلب تو در عصر برده داری است ، لیکن از عادت نیست ، این ابتکاری است !!

آقا من از یه بخش فیلمای هالیوودی شدیدا خسته شدم. به جرأت میشه گفت تو همه ی این فیلما حتمن یه صحنه ی بوس وجود داره . فیلم جنگ جهانی باشه ، روم باستان باشه ، پلیسی ، خانوادگی ، اسلشر یا تین ایجر باشه ، هیچ فرقی نداره. اونا توی فیلماشون طوری القا کردن که عشق یعنی بوسه به لب و هرکی هرکس دیگه ای رو بوس کرد ، عاشقشه ، درغیر اینصورت پشم گوسفندم نیست! بعد میگن تهاجم فرهنگی چیه ! خب همیناس دیگه ! حالا من به بررسی بنیادی این پدیده – بوس- می پردازم.

اصولا بوسه برای ابراز احساسات و یا روابط جنـ – سی مورد استفاده قرار می گیره. البته میتونه نشونه ی احترام هم باشه که عرب ها و ما ایرانیا در محافل رسمی و دید و بازدیدها همدیگه رو می بوسیم. بوس یکی از رایج ترین شیوه های ابراز عشق و محبته و دانشمندا هنوز موندن که عمل بوسه غریزیه یا یادگرفتنی ولی من میگم که ذاتیه چون حیواناتم به نوعی همدیگه رو بوس می کنن. مثلن پرنده ها نوک به نوک میشن و سگ سانان و گربه سانان از عمل لیسیدن استفاده می کنن.

یه منبع ناموثق میگه که زنان برای پیدا کردن شوهرشون از معیار کیفیت بوسه بهره می جویند که شاید در کشورهای غربی اینجوری باشه ولی حداقل تو کشور ما این اصل برقرار نیست. اصولا خانما بیشتر از مردا از مورد بوس واقع شدن لذت می برن که علتش رو هم با برهان خلف در همین پست ثابت خواهم کرد!

اما یه بوسه ی معروف داریم به نام بوسه ی فرانسوی.(ای خدا این فرانسویا رو لعنت کنه!) که ما تو فارسی بهش میگیم لب گرفتن و یه بوسه ی تحریک کننده اس که زبان بوسه کننده ، لب و زبان بوسه شونده رو لمس می کنه و چون این قسمت ها به لحاظ عصبی نقطه های حساسی هستن ، دو طرف تحریک میشن. خب هالیوودی ها هم از این نوع بوسه استفاده می کنن و برای منحرف کردن ما، آش رو شور می کنن و چون تو ایران همه بدناشون پوشیدس ، کاری کردن که همه به لبای بقیه نگاه کنن!!! (یه مقداری غیرمستقیم گفتم ، خودتون می فهمید دیگه!)

البته ممکنه بوس فرانسوی بیماریای دهانی رو منتقل کنه و حتی در یه مورد هم گزارش شده که ویروس HIV به بدن فرد بوس شونده راه یافته. اما انصافا اگه میخواین به این طریق بوس کنین ، هوای طرفتون رو هم داشته باشین! اگه زرشک پلو با مرغ خوردین یا قرمه سبزی ، برید یه مسواکی بزنین و یا اگه کارتون فوریه و مسواک در دسترس نیست با انگشتتون یه مقدار در و دهنتون رو تمیز بفرمایید! لطف می کنید! ممکنه دندوناتون خراب و کرم خورده باشه و دهنتون بوی گندی رو درفضا پر کرده باشه که به حق ، اینجاست که بوس شدن جرأت میخواد!

حالا گفتم که خانما بوس شدن رو از مردا بیشتر دوست دارن و گفتم که با برهان خلف اثباتش می کنم. خب دروغ گفتم! ولی با استدلال استقرایی اونو به اثبات می رسونم! خب همونطوری که قطعا همتون می دونین ، آقایون ریش و سبیل درمیارن!( بانوان هم درمیارن!)  حالا شما خودتون رو بذارین جای همسرتون . حالتون به هم نمی خوره از بوس کردن یه همچین موجودی؟! البته بوس فرانسوی منظورمه. اه اه ! سبیلا میره تو دهن آدم! تازه فکر کن مرده چاق باشه و همیشه دهنش باز! بوی گند عرقم بده! کچلم باشه ! به شما یه سانتافه هم بدن ، این یارو رو بوس نمی کنین! ولی زنش حتی اگه جوون و زیبا هم باشه اونج……………………………….. (خیلی بد بود! سانسورش کردم!) پس نتیجه می گیریم که می گیریم! به ناخنم که نتیجه می گیریم!

کلا لب گرفتن حرکت بدی نیست اگه شرعی باشه و واقعا کسی رو بوس کنین که بهش علاقه ی وافر دارین که میشه همسرتون. مثلن توی قرآن اومده که حضرت یوسف به خاطر این که زلیخا ازش کام نگیره ، فرار کرد پس اگه بعضیا میگن یه بوس حلاله و یا میگن لب به لب شدن که تماس نیست بلکه مماسه ، سخت در اشتباهند! آقا نکنید این کار را !

تا بوسه ای دیگر بدرود!

سوئینی تاد به روش انقلابی

دپارتمان سینما؛

سلام به دوستداران سینما ،

دومین فیلم سال ۲۰۰۸  از نظرگاه جشنواره ی معتبر فیلم اسکار که به نظر خیلی ها (تماشاگران) به عنوان بهترین فیلم سال ۲۰۰۸ هم شناخته شده،دادای سبکی در حدود اکسپرسیونیسم و ژانری در حد موزیکال است که به نقل افسانه ای میپردازد که درآن آرایشگری به جدال علیه مردم میپردازد که در آن تم دراماتیک  هم به وضوح یافت میشود.

درین فیلم که با بازی به یاد ماندنی جانی دپ سال پیش به اکران عمومی رسیده بود ،آرایشگری به خاطر گرفتن انتقام از قاضی ای که به جای پروراندن عدالت دست به کاری غیر از آن زده بود پا به عرصه ی وجود میگذارد

این در حالی است که دختر این اترایشگر در چنگ قاضی است.

حال امسال فیلمی به نام شب میگذرد در ایام دهه ی فجر در تلویزیون پخش میشود که یه کپی ای غیر قابل باور از آن تبدیل شده است و با روند فیلم میتوان انتقام آرایشگر را علیه قاضی حدس زد.

حال فرق و شباهت این دو فیلم.

سوئینی تاد                                                                                                       شب میگذرد

جانی دپ                                                                                                        مجید مظفری

لندن قدیم                                                                                                        تهران قدیم

آرایشگری فقط به فکر انتقام                                                 آرایشگری لوطی که حالا شاید انتقام بگیرد

قتل با تیغ آرایشگری                                                                   قتل طوری که معلوم نیست چطوریه

شاگرد ایتالیایی                                                                                        شاگرد لوطی صفت

سبک اکسپرسیونیسم                                                                                               سبک ناتورالیسم

‍ژانر موزیکال                                                                                                      ژانر خانوادگی

بازگشت پس از چند سال از تبعید                                                   بازگشت پس از چند سال از تبعید

برنده ی جایزه ی بهترین بازیگر                                                              برنده ی جایزه ای نشده!

کارگردان تیم برتون                                                                              کارگردان  …….

نمیدانم چه میخواهم بگویم                                                           زبانم در دهان باز بسته است

خوب حالا که فیلمسازای ما میان از فیلمهای معتبرامریکایی کپی میزنن ،بازم میتونیم ادعا کنیم که روی پای خودمون وایستادیم؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!

ما الان دقیقا با ساخت این فیلم اثبات کردیم که روی پای کارگردان این فیلم (تیم برتون ) وایستادیم

این دفعه ی اولی نیست که فیلمنمه نویسای کشور ما به جای تکیه به تخیل خودشون به پای تخیل فیلمنامه نویسای خارجی افتادن.

اگه امکاناتم داشتیم مطمئنن به جای اینکه یه فیلم از تخیل خودمون بسازیم ،میشستیم و منتظر این میشدیم که کارگردانای بزرگ دنیا مثل همین تیم برتون یه فیلم جدید بسازن تا ما بریم از اون کپی بزنیم

و یه خبر خوب اینکه الان همین کارگردانیکه تا حالا ۲۰ بار اسمشو گفتم داره با بازیگرای بزرگ آلیس در سرزمین عجایب رو میسازه ،الان باید منتظر یه فیلم با این حدود در دهه ی فجر سال دیگه باشیم.

ولی این یک اقتباس ناقص است.”  :-B  :)) 

و یه خبر دیگه درباره ی سیما فیلم که هی تند تند داره فیلم میسازه.

همین سیما فیلم که الان داره هی فیلم میسازه باعث ورشکستگی سینمای ایرانه

چونکه با قردادهای سنگینی که با کارگردانها و بازیگرای بزرگ ایران میبنده باعث میشه که دیگه هیچ کارگردان یا هیچ تهیه کننده ای نتونه پول سنگینی که سیما فیلم میده رو به بازیگراش بده

الان ۹۰ درصد بازیگرا و کارگردانا ،حتی اونایی که اسمو رسمی برای خودشون دارن مثل امین تارخ و دیگران تحت استخدام سیما فیلمن.

سیما فیلم داره هر هفته یه فیلم سینمایی پخش میکنه که توشون بازیگرای خوبی هم بازی میکنن.

سلام بر توی ای خوشگل! فدای اون که توی خوابم مارو تحویل نمی گیره ، اونی که تا وقتی زنده اس ، دلم نمی میره ، همون که کل دنیا رو هم قد ناخنش نمی بینه ، کسی که می دونم نه ادرار می کنه و نه می ر…. !!!

یه دوستی یه نظری در مورد یکی دوتا از آهنگای لوهان توی سایت داد و چون من یکی از آهنگای ذکر شده رو نداشتم ، رفتم و دانلودش کردم و دوباره گند زده شد به حالم! تازه داشتم این هرزه ی بی اخلاق رو فراموش می کردم که دوباره نوستالژی زنده شد. این آهنگ سندی هم که توی این پست بهش اشاره کردم ، قطعا یک نوستالژی فوق العاده برام ایجاد خواهد کرد. می دونم!

خب این پست میخوام یه فیلم رو خدمتتون معرفی کنم. به نظرتون چه فیلمی می تونه باشه؟ هان؟ اسم فیلم تو تیتر هست؟ میخواین دفعه ی بعد یه فیلم دیگه رو معرفی کنم بعد یه تیتر دیگه بزنم تا دماغتون بسوزه؟ حالا فرض رو بر این میذاریم که شما تیتر رو ندیدین. چی حدس می زنین حالا؟ فکر کردین یکی از فیلمای مفسد رو معرفی می کنم؟ عمرن! زهی خیال باطل! بشینین تا معرفی کنم! خب دیگه بریم سر معرفی فیلم Eagle Eye .

این فیلم محصول سال ۲۰۰۸ به گارگردانیه D.J. Caruso  و در ژانر اکشن و معمایی و ایناس. بازیگرای اصلی فیلم چشم عقاب ، یکی Shia LaBeouf هستش که فیلمای نسبتا معروفی هم بازی کرده ، مثل : ایندیانا جونز و قلمرو جمجمه بلورین ، ترانسفورمرز ، من روبات هستم و اینا. یکی دیگه  از بازیگرا (اون زنه!) Michelle Monaghan می باشه که من فیلم معروفی ازش ندیدم ولی تو فیلمای آقا و خانم اسمیت و کنستانتین یه نقشکی داشته! و اما داستان فیلم.

هرچی فکر کردم نتونستم یه راهی پیدا کنم که بتونم غیر مستقیم قسمتی از فیلم رو بازگو کنم بدون اینکه داستانش رو لو بدم. به هرحال یه شمه ای از فیلم رو تعریف می کنم. اول فیلم نظامیای آمریکایی یه تعداد از مردم پاکستان رو به اتهام تروریست بودن می کشن. طبق محاسبات آمریکاییا احتمال تروریست بودن اونا ۵۱ درصده ولی رئیس جمهور دستور حمله رو صادر می کنه. بعد دیگه ادامه ی فیلم تو خود آمریکا دنبال میشه. یه پسریه به اسم جری شاو که بدبخته ، پول نداره ، اجاره خونه اش عقب افتاده ، حسابش خالیه و کلا آدم آس و پاسیه. در اولین برخورد با جری شاو ، اونو درحال ورق بازی با دوستاش می بینین. قبل از اینکه بازی تموم بشه برای خام کردن دوستش یه سری حرفای قشنگ قشنگ می زنه و میگه که چطوری میشه دل دخترا رو بدست آورد! با این حیله ، دوستش رو می فریبه و کلی پول صاحب میشه! ( کلی هم نه ، به اون اندازه که اجاره خونه اش رو بده!)

بعد از اینکه به خونه اش رجعت می کنه ، بهش خبر میدن که برادرت مرده و خیلی ناراحت میشه خیرسرش و میره تو مراسم تشییع جنازه ی داداشش شرکت می کنه و یگ عالم اشک می ریزه! خلاصه ، وقتی برمی گرده خونه اش ، می بینه که سوییتش پر از جعبه شده و وقتی بازشون می کنه ، می بینه که بله ! جا تره و بچه نیست! توی جعبه ها مملو از تجهیزات پیشرفته نظامیه و در همین حین و حال ، یه دفعه تلفن زنگ می خوره. یه زنه پشته خط میگه که : عزیزم فرار کن چون الانه که پلیس دهانت رو با آسفالت کوچه یکی بنماید! اما جری التفات نمی کنه و بجای اینکه فرار کنه هی میگه: یو کی هستی؟ که دیگه دیر میشه و اف بی آی دستگیرش می نماید!

اگه منو ول کنین تا آخرشو تعریف می کنم ، فعلا تا همینجاشو داشته باشین ، اگه خواستین ادامشو بفهمین برید فیلمو ببینین!

فیلم حالت خداگونگی داره. حتی وقتی که مامور اف بی آی از جری می پرسه که این همه پول تو حسابت چیکار می کنه میگه نمی دونم شاید کار خدا باشه! به نوعی به نظر من خدا رو به سخره گرفتن . داستانش خیلی هم تخیلی نیست ولی همچین چیزی که توی فیلم بهش پرداخته شده امکان نداره. یه سری تناقضات هم توی فیلم هست که من یکیشو پیدا کردم ولی الان یادم رفته! به هرحال داستان فیلم قدیمی و تکراریه اما با یه سطح بالاتر از سایر فیلمای هم موضوع خودش.

فیلم Eagle Eye توی IMDB نمره ی ۶.۷ گرفته و من هم نمره ی ۷ رو به این فیلم اختصاص میدم. کلا فیلم خوب و سرگرم کننده ایه ولی تاثیرگذار نیست. یکی از جذابیتاش اینه که تا اواسط فیلم این سوال رو برای بیننده ایجاد می کنه که کی؟ و بعد از اینکه جواب داد حالا این سوال رو پیش میاره که برای چی؟ به هر حال من پیشنهاد موکد می کنم که حتمن فیلم رو ببینین و هم از داستان نسبتا جالب و هم از صحنه های اکشن فیلم ملذوذ بشید! فعلا تا دیدار دیگه ، خدا یاور شما باد!

پی نوشت : از فیلمایی که آخرش خوب تموم میشه خوشم نمیاد. ( مثل همین فیلم) همچنین از فیلمایی که آخرش بد یا ناتموم به پایان می رسه. مثلن یه فیلمی بود که هیولا ها به شهر حمله کرده بودن و زن و نوزاد و پیر و جوونو تیکه پاره می کردن. فقط یه چند نفر از آدما مونده بودن که بالای پشت بوم یه خونه ای پناه گرفته بودن. ولی آخر فیلم اون هیولاها میان همشونو قتل عام می کنن. خب این الان چه نکته ای داشت؟ حالا نمی شد اینا زنده می موندن؟ فیلم باید آخرش درست تموم بشه. اصلا فیلمی که آخر درست و حسابی نداشته باشه و بشه از قبل آخرشو حدس زد و یا با دیدن فیلم به نکته ای پی نبرد ، فیلم نیست.

سلامی زیبا بر تو زیباروی! دیدن تو برام سخته و دوری از تو برام سخت تر. عقل سلیم حکم می کنه که سخت رو انتخاب کنم ولی من سخت تر رو برگزیدم!

نمیخوام بگم! دوست ندارم شلوغش کنم! ولی باید خودمو یه جایی تخلیه ی روانی بکنم یا نه؟ چند روز پیش فیلمی از لوهان رو که از نت دانلودیده بودم ، دیدم. اسم فیلم رو هم نمیگم تا نظرتون نسبت به من عوض نشه! آخه چرا لوهان؟ چرا گیر دادم به این از خدا بی خبر مفسد فی الارض؟ چرا اون گیر داده به من؟  چرا باید صدای خش دار لوهان که همچون صدای پسرای تخس ده دوازده ساله می مونه ، حال و روان منو درهم بیامیزه؟ چرا از شر عذاب لیندزی لوهان رهایی نمی یابم؟ این چه سرّی است؟ آخه خدا این چی بود آفریدی؟ اه ! لعنت بر لوهان و لعنت بر من!!

حتما این سوال برای شما پیش اومده که چرا یکی دو پسته ( پست! نه اون پسته که می خوریم!) بیان شیوام رو از دست دادم و دیگه نمی تونم به شیوایی گذشته بنگارم. خدمتتون عارضم که علاوه بر جو و ترس امتحانات که استرسی وافر به من وارد می کنه ، چربی خونم هم رفته بالا و همونطور که می دونین ، چربی بالا موجب از دست دادن تمرکز میشه. ولی من تلاش می کنم با ایده هایی جدید و در آینده ای نزدیک وارد گود بشم و شما رو شگفت زده بکنم و اون هنگام است که به شیوایی کامل کلامم واقف خواهید گشت!

به هر حال داریم به ماه محرم نزدیک میشیم. ممکنه تو این مدت ده پونزده روزه کمتر آپدیت کنم چون به هرشکل سایت داره با روزنوشت های نسبتا هزل و آهنگای شاد میگذره و به دور از شأن این ماه و اخلاق انسانی است که بخوام این رویه رو ادامه بدم. باید دید چه اتفاقاتی در انتظار ماست و شاید تحولی محولی در من یا شما یا تو ایجاد بشه. شاید!

من هیچ وقت کامنت گدایی نمی کنم و نخواهم کرد. همچنین به تبلیغات جلف اعتقادی ندارم مثلن نمیرم تو رومای یاهو تبلیغ کنم یا برم تو بلاگ های به روز شده نظر بدم که بیا تبادل لینک کنیم. تمام آمار بازدید سایت از موتورهای جستجو و مخصوصا گوگله ، که هرچند کمه ولی خوبیش اینه که منت کسی رو نمیکشی و خودت رو کوچیک نمی کنی.

بعضی ها هستن که شورش رو دیگه درآوردن. تا یه ذره تعداد بازدیدکننده هاشون میره بالا ، فکر می کنن دیگه به مرتبه ی خدایی رسیدن و هیچ کس و هیچ چیزی رو بنده نیستن و هیچ حرف حقی رو قبول ندارن. مثلن میگن من به هیچ وجه راضی نیستم که کسی از وبلاگم کپی کنه حتی اگه لینک منبع رو ذکر کرده باشه. آخه خست تا چه حد ؟ من از همینجا اعلام می کنم که هر وبمستری که خواست از هیمرا کپی کنه ، با ذکر منبع مجازه و تازه استقبال هم می کنم!

خب گرامیان ، من برخلاف پست های قبل ، براتون آرزوی سربلندی و کامیابی دارم و امیدوارم تو کار و تحصیل و زندگی همواره موفق باشین ( مگه به حرف گربه سیاهه؟!) تا مطلب بعدی خدا یار و نگهدار و حافظتون.

پی نوشت: آخه مگه با یه تیکه شیشه میشه مچ دست یه نفر رو قطع کرد؟ خالی بندی تا چه حد؟

درود بر تو ای فرخنده حال ! یه دوری تو آسمون چشمات زدم ، خیلی آلوده بود! پر از غبار محلی و گرد و خاک ولی دریغ از یه قطره بارون! گند زدی به پروبالم حالا باید برم تو برکه و بدنو بزنم به آب!

هیچ اتفاق خاصی نمی افته که بخوام راجع بهش بنویسم. فقط دیروز که داشتم با همون اتوبوس بادپا از دانشگاه می اومدم خونه ، از یه طرف آفتاب مغز نداشته ام رو آب می کرد. از یه طرف یه مرد سیگاری که بلند بلند و بالهجه با موبایل حرف می زد کنارم نشست. بوی گند سیگار می داد. از یه طرف (از طرف پشت) دو تا دختر نشستن پشتم و تا می تونستن حرف زدن. از کار و درس گفتن تا شوهر و زنای چادری! (منظور زنان چادری می باشد!) بازم نتونستم برگردم و ببینم کی هستن. خب می دونین ، خیلی ستمه اگه برمی گشتم و نگاشون می کردم!

تو آپدیت سایت تنهام. یکی که ماهی یه بار ، به ضرب زور میاد یه چیزی می نویسه. یکی دیگه میگه دپارتمان سینمات با من. هر وقت منو می بینه ، توی پیغام رسان یاهو ، پشت تلفن و هرجا که منو پیدا کنه میگه دپارتمان سینمات بامن! تازگیا توی خوابم ولم نمی کنه ، خواب دیدم که توی یه فضای مه آلود و وهم آلودم و درختا برگ ندارن و خشکن. بعد یه جسم سیاه از دور میاد و در حالیکه به طرز وحشتناکی داره می خنده ، میگه: یوهاهاهاها ! دپارتمان سینمات با من! و دیگران هم که بسی شعار میدن ولی به عمل کار برآید!

جناب آقای ناطق نوری در مصاحبه ای بعد از تشکیل اتاق فکر گفتن: ما آرزومونه که همه با هم نزدیکی کنن! من توی فرموده ی ایشون هیچ دخل و تصرفی نکردم! بعدن از من خرده نگیرین!

راستی بالاخره بعد از کش و قوس های بسیار The Dark Knight رو از نظر گذروندم. به معنای واقعی کلمه ، فیلم بود! ملذوذ گشتیم! اره ۵ رو هم رؤیت نمودیم و حالمان حسابی به هم خورد!

این خواجه هم بعضی وقتا شعرای قشنگی میگه! مثلن با اندکی دخل و تصرف میگه که :

بی مزد بود و منت ، هر خدمتی که کردم

                         یا رب مباد کس را ، مخدوم بی عنایت

در زلف چون کمندش ، ای دل مپیچ کان جا

                            سرها بریده بینی ، بی جرم و بی جنایت

چشمت به غمزه ما را ، خون خورد و می پسندی

                              جانا روا نباشد ، خون ریز را حمایت

یادتونه قبلا ابیات مرگیمو گذاشته بودم؟( یعنی قرار داده بودم توی سایت!) حالا ادامه ی این بیت ها رو خدمتتون عرضه می کنم ، فقط چون من سروده های خودمو خیلی دوست دارم ، هیچ انتقادی رو به ساختار اشعارم نمی پذیرم!

زندگیم رو به زواله ، رو به موت و رو به سرما

                        آینده سیاه و تیره ، خاک گرفته قاب فردا

نزدیک لحظه ی آخر ، خنده ی مرگو می بینم

                         تپشای قلب تنگم ، میشن آروم توی سینه ام

کم کمک چشمامو بستم ، دیگه من کارم تمومه

                                 به وصال خود رسیدم ، اما قسمتم نبوده

خسته از کلیشه ها دل ، از همه تاریکی و ظل

                               تشنه ی عمر دوباره ، رهایی از خاک و از گل

حالا که شعر و شعر بازیه با یه بیت از TM این پست رو به پایون می رسونم!

به خیالم روزی صدتا یار داری – واسه همه قمیش میای و ادا داری ! از ادامه ی ترانه هم بگذریم! تا بدرودی دیگر بدرود!

پی نوشت: آیا هیچ می دانستید که نام همسر جان واریو (بازیکن استقلال) ، پولی می باشد؟!!