هیمرا

خیلی سعی و تلاش کردم تا وقتی یه موقعیت ویژه و ناگهانی برام اتفاق می افته ، کنترل خودمو حفظ کنم و روی اعصابم مسلط باشم. اگه یه اتفاقی برام افتاد که انتظارشو نداشتم بدونم باید چیکار کنم. الان فکر می کنم که تا یه حدی تونستم حوادثی که برام پیش میادو مدیریت کنم اما هنوز هیچ حادثه ی مهم و تاثیرگذاری اتفاق نیوفتاده  تا ببینم چند مرد حلاجم.

چند سال پیش توی ماشین نشسته بودم و بیرونو نگاه می کردم. ماشین وایستاده بود و منتظر بودم. یه دفعه یه پیکان از کنار ماشین رد شد و یه زن جوونی درحالیکه سعی می کرد از ماشین پیاده بشه با یه حالت ملتمسانه ای تو صورت من نگاه می کرد و می گفت ماشین راه افتاد … ماشین راه افتاد … . من کپ کردم و هیچ حرکتی از خودم نشون ندادم تا اینکه پیکانه چند متر جلوتر خورد به یه ماشین دیگه و متوقف شد. پای زنه لای در گیر کرده بود و پاچه های شلوارش هم تا حوالی زانوش رفته بود بالا. همچنان درحال تعجب بودم و عکس العملی از جانب من مشاهده نمی شد تا اینکه شوهرش و بقیه رسیدن و ماشینو هل دادن.

البته اون موقع بچه بودم. الان یه مقدار سریع تر شدم و زودتر و بهتر تصمیم گیری می کنم ولی هنوز نمی دونم اگه یه هواپیما جلو پام سقوط کنه یا یه ساختمون بریزه و اتفاقاتی از این دست ، بازم می تونم آرامشمو حفظ کنم یا نه ، چند دقیقه تو شوک باقی می مونم؟ به نظر تجربه ی جالبی میاد. خیلی دوست دارم تجربه اش کنم.

پ.ن: لطفا اگه کامنت میذارین ایمیلتون هم وارد کنین.